Automatisering assemblagelijn 09-11-2006: Automatisering van assemblagelijn, Brabants Dagblad "Automatisering is het antwoord op China" door Jessica van Geel Brabants Dagblad, Donderdag 9 november 2006 - Een gouden poederdoos in de strijd tegen de concurrentie uit China. Of liever, een bronzing pearls compact uit Waalwijk die betaalbaar is doordat de assemblage volledig is geautomatiseerd. "Wij onderscheiden ons door robots", zegt directeur Jan van Cromvoirt van spuitgietbedrijf Aarts Plastics B.V. uit Waalwijk. Met zo'n dertig spuitgietmachines, veertig personeelsleden en acht uitzendkrachten, maakt Aarts Plastics producten voor diverse industrieen: cosmetica, voeding, farmacie en techniek. Het assortiment reikt van doppen voor Van Gils parfumflessen, kuipjes voor Eru smeerkaas tot en met plastic hoekstukjes voor plinten. Met een jaarlijkse omzetgroei van gemiddeld vijftien procent. Een groot deel van de productie is al geautomatiseerd. "Uiteraard", zegt Van Cromvoirt die al meer dan eenentwintig jaar directeur is. "We tekenen producten en matrijzen op de computer, maken matrijzen via computergestuurde bewerkingscentra. En als de producten uit de spuitgietmachines komen, worden ze grotendeels door computergestuurde robots verpakt." Toch kon het laatste stukje van het proces - de assemblage - bij sommige producten worden verbeterd. Bij de gouden poederdoos van Oriflame bijvoorbeeld, een soort Tupperware voor cosmetische producten die vooral populair is in Oost-Europa. Aarts Plastics ontwikkelde voor deze gouden poederdoos een speciaal geautomatiseerde tafel. Nadat de doosjes met goud lak zijn bespoten, stellen robots de rest samen. Ze plakken het spiegeltje in de deksel, drukken het logo erop, klikken de deksel op de bodem en schieten er twee scharnierpennetjes in. Elke tweeëneenhalve seconde tilt een robotarm een kant-en-klaar poederdoosje van de tafel. Zo zijn er dit jaar al 1,4 miljoen van gemaakt en voor volgend jaar staan er 2,5 miljoen op de planning. "Normaal zouden zes mensen aan deze productielijn werken. Ik ken geen andere spelers in de cosmetica-sector die zo ver gaan met automatisering. En wij willen juist steeds verder gaan. Maar het is natuurlijk ook een risico. Robots kosten veel geld en tijd om te programmeren. Bovendien scheelt het misschien personeel, aan de andere kant heb je ook gespecialiseerde mensen nodig." Van Cromvoirt ziet automatisering dan ook niet als concurrent van menskracht. Juist niet. "We hebben nu mensen aan het werk die we anders niet nodig zouden hebben, omdat het werk anders in China zou zijn gedaan." Uitbesteden van een deel van de productie aan China is niet aan de orde. " Je moet je allereerst afvragen of je wel wilt dat mensen daar voor je werken. Vaak zijn de arbeidsomstandigheden slecht." "Daar komt bij dat "Wij leveren producten met een toegevoegde waarde. We zullen ons niet snel richten op bijvoorbeeld doppen van waterflessen. En juist die gespecialiseerde kennis is nog niet altijd in China aanwezig." De robots zijn heel wat anders dan de houten dameshakken waar de oprichter Louis Aarts in 1943 mee begon. In 1960 maakte het bedrijf de overstap naar kunststof hakken, om zo'n tien jaar later de tanende schoenenindustrie los te laten. Aarts Plastics legde zich daarna toe op plastic verpakkingsmateriaal voor onder andere apotheken. Onder de driekoppige directie - Jan van Cromvoirt, Piet van Cromvoirt (zijn broer) en Jan-Bert Aarts (zoon van Louis) - breidde Aarts Plastics zijn werkveld uit naar andere sectoren. "De cosmetica-industrie is nu de grootste afnemer, maar het is er pas zo'n negen jaar geleden bijgekomen. Dat kwam voornamelijk omdat we onze kleurstoffen zelf maken. We willen specialist zijn en deze verschillende productiepoten maken ons sterk. We weten bijvoorbeeld wat de invloed van kunststof kan zijn op kaas, hoe je voorkomt dat een dop van een parfumfles scheurt. En dus hoe een mooi goudkleurig doosje eruit moet zien. Iedereen die bij ons met kleuren werkt, wordt ook vooraf op kleurenblindheid getest."